Nieuwsbrief 112: Onderbouw

Dinsdagnacht 4 juni begon het avontuur eindelijk. Na het pakken van mijn spullen en het voor de laatste keer schoonmaken en nakijken van mijn fiets op maandag, kon de reis richting Frankrijk beginnen. Na een voorspoedige reis kwam ik samen met mijn vader rond de middag aan op de camping aan de voet van de Alpe d'Huez.

Na snel omgekleed te hebben moesten we ons als team boven op de berg melden voor het officiële fotomoment. Verder hebben we een beetje rondgekeken in Alpe d’Huez. ’s Avonds nog lekker gebarbecued en lekker op tijd naar bed gegaan. Woensdag was een heel relaxte dag. We hebben gekeken naar de Alpe d’HuZus. Dit is een evenement voorafgaand aan de alpe d’Huzes, waarbij alle vrijwilligers 1x de berg mogen beklimmen. Verder hebben we deze dag aan het zwembad gelegen en vooral heel rustig aan gedaan. En natuurlijk weer op tijd naar bed.

Om 3 uur in de nacht ging de wekker. Eindelijk was het donderdag 6 juni. De datum die ik een jaar geleden in mijn agenda heb gezet, was aangebroken. Het was koud, dus warm aankleden. Na het ontbijt en onszelf opfrissen zijn wel om 4 uur naar de start gegaan. Hier hebben we nog 3 kwartier moeten wachten om uiteindelijk om 4:57u. te mogen starten. Van de kou had ik na het beklimmen naar de eerste bocht al geen last meer. De eerste beklimming was erg druk en ik ben vooral bezig geweest met het verkennen van de berg. Waar zitten moeilijke stukken en waar kan je iets meer tempo proberen te maken. De top van de berg lag midden in een wolk. En eenmaal boven gekomen merkte ik pas weer hoe koud dat het eigenlijk was. Dit maakte de afdaling erg lastig. Het weer bleef tot en met de 3e beklimming hetzelfde. Na de middag werd het eindelijk zonnig werd de temperatuur een stuk behagelijker.
Tot en met de 5e beklimming heb ik mijn eigen tempo gereden en heb ik de mensen van mijn team eigenlijk helemaal niet gezien. We hadden afgesproken om de laatste beklimming met z’n drieën te fietsen. Om half 6 zijn we samen begonnen om vervolgens om 19:15u. voor de laatste keer te finishen. Supertrots ben ik op de prestatie van ons team en mezelf. Persoonlijk de berg 6x beklommen en met ons van 3 personen maar liefst 17x!

Het was een onvergetelijke ervaring, waarbij de drive van de sportieve prestatie afgewisseld werd door de emoties die dit evenement met zich meedraagt. Ik ben blij dat ik mijn steentje bij heb mogen dragen om hopelijk deze rotziekte ooit de wereld uit te krijgen. Iedereen kent wel iemand…

Klik hier voor de foto's.

Jan Wagemakers



ESF
Europees Sociaal Fonds (ESF)
voor de toekomst van onze leerlingen

MET Praktijkonderwijs Waalwijk - Alle rechten voorbehouden © 2016